Postgresql'de One to Many İlişkisi Nasıl Oluşturulur?

Salesforce geliştirme alanında, Lightning Web Bileşenleri (LWC) dinamik ve duyarlı kullanıcı arayüzleri oluşturmada önemli bir ilerleme olarak duruyor. Salesforce tarafından 2019 yılında tanıtılan LWC, geliştiricilerin Salesforce platformunda uygulama oluşturma yöntemlerinde devrim yarattı. Modern mimarisi ve gelişmiş performansı ile LWC, sorunsuz kullanıcı deneyimleri sunmayı amaçlayan geliştiriciler için tercih edilen bir seçenek haline geldi.

Salesforce UI Geliştirmenin Evrimi:

LWC'yi incelemeden önce, Salesforce ekosisteminde kullanıcı arayüzü geliştirmenin evrimini anlamak çok önemlidir. Başlangıçta Salesforce geliştiricileri, kullanıcı arayüzleri oluşturmak için büyük ölçüde Visualforce sayfalarına ve Aura bileşenlerine güveniyordu. Bu teknolojiler amaçlarına hizmet etse de performans, yeniden kullanılabilirlik ve geliştirici üretkenliği açısından sınırlamaları vardı.

Lightning Web Bileşenleri (LWC) ile tanışın:

LWC'nin tanıtılmasıyla Salesforce modern web standartlarını benimsedi ve daha bileşen tabanlı bir mimariye geçti. LWC, verimli, modüler ve yeniden kullanılabilir bileşenler sunmak için Web Bileşenleri, ECMAScript 6 (ES6) ve Shadow DOM gibi web standartlarından yararlanır. Bu yaklaşım, geliştiricilerin kolayca bakımı yapılabilen ve ölçeklendirilebilen zengin, etkileşimli kullanıcı arayüzleri oluşturmalarını sağlar.

Lightning Web Bileşenlerinin Temel Özellikleri:

1. Performans Optimizasyonu: LWC, tarayıcı özelliklerinden yararlanarak ve çalışma zamanı ek yükünü en aza indirerek performans optimizasyonunu vurgular. Hafif mimarisi ile LWC, daha hızlı yükleme süreleri ve daha sorunsuz kullanıcı etkileşimleri sağlar.
   
2. Yeniden Kullanılabilirlik ve Modülerlik: LWC, bileşen tabanlı yapısı sayesinde kodun yeniden kullanılabilirliğini ve modülerliğini destekler. Geliştiriciler, işlevselliği ayrı bileşenler içinde kapsülleyerek kod tabanlarının bakımını ve güncellenmesini kolaylaştırabilir.
   
3. Olay Güdümlü Mimari: LWC, bileşenlerin birbirleriyle olaylar aracılığıyla iletişim kurmasına olanak tanıyan olay güdümlü bir mimari izler. Bu ayrıştırılmış iletişim modeli, uygulama geliştirmede esnekliği ve genişletilebilirliği artırır.
   
4. Yerleşik Güvenlik: LWC, bileşenleri birbirinden izole ederek ve siteler arası komut dosyası (XSS) saldırılarını önleyerek istemci tarafı güvenliği sağlayan Locker Service gibi yerleşik güvenlik özelliklerini içerir.
   
5. Salesforce Platform Hizmetleri ile Entegrasyon: LWC, Apex, Lightning Data Service ve Apex REST gibi çeşitli Salesforce platform hizmetleriyle sorunsuz bir şekilde entegre olarak geliştiricilerin Salesforce ekosisteminin tüm potansiyelinden yararlanmasını sağlar.
   

LWC ile Geliştirme İş Akışı:

LWC ile geliştirme iş akışı genellikle sunucu tarafı mantığı için Apex denetleyicileri ile birlikte HTML, CSS ve JavaScript kullanarak bileşenler oluşturmayı içerir. Geliştiriciler, geliştirme sürecini kolaylaştırmak için Visual Studio Code için Salesforce CLI ve Salesforce Extensions gibi araçları kullanabilirler. Ayrıca Salesforce, geliştiricilerin LWC geliştirmeye başlamalarına yardımcı olmak için kapsamlı belgeler, trailhead modülleri ve örnek uygulamalar sağlar.

Geleceğe Bakış:

Salesforce platformunu yenilemeye ve geliştirmeye devam ettikçe, Lightning Web Bileşenleri Salesforce geliştirmenin geleceğinde merkezi bir rol oynamaya hazırlanıyor. Devam eden geliştirmeler ve topluluk odaklı katkılarla LWC'nin, geliştiricileri Salesforce platformunda sürükleyici, duyarlı ve ölçeklenebilir uygulamalar oluşturma konusunda daha da güçlendirmesi bekleniyor.

Sonuç olarak Lightning Web Bileşenleri, dinamik kullanıcı arayüzleri oluşturmaya yönelik modern ve performans odaklı bir yaklaşım sunarak Salesforce kullanıcı arayüzü geliştirmede bir paradigma değişimini temsil ediyor. Web standartlarını benimseyerek ve topluluk işbirliğini teşvik ederek LWC, Salesforce ekosisteminde bir köşe taşı teknolojisi olarak kendini kanıtladı ve geliştiricileri iş başarısını artıran yenilikçi çözümler sunmaları için güçlendirdi.

     

        Merge sort algoritması, verilen bir diziyi her adımda ikiye bölen ve bu işlemi her eleman bir liste içinde olana kadar devam eden bir algoritmadır. 

 

PYTHON PARALEL PROGRAMLAMA (Multiprocessing)

Postgresql'de One to Many İlişkisi Nasıl Oluşturulur?

   Postgresql'de one to many ilişkisi (1 den n'e ya da birden çoğa) içeren tabloları oluşturmak için aralarında bu ilişkiyi mantıksal olarak barındıracak iki tablo seçmemiz gerekiyor.

Örneğin bir sınıfta birden fazla öğrenci bulunabilir ancak bir öğrenci yalnız bir sınıfa bağlıdır. Bu durumda ortaya one to many dediğimiz ilişki çıkar.

Postgresql'de One to Many İlişkili Tabloların Oluşturulması

    Verdiğimiz örneğe devam edecek olursak öğrenci tablosunun nitelikleri adı, soyadı, okul_no, yaş olsun. Sınıf tablosunun nitelikler ise sınıf_no, şube, sınıf_mevcudu olsun. Öncelikle sınıf tablosunu oluşturacak olan sql sorgusunu yazalım.

 

 create table sinif(

 id serial primary key,

 sinif_no int,

 sube char(1),

 sinif_mevcudu int

)

 

 ve öğrenci tablosuna ait sorguyu yazıp çalıştıralım.

 

create table ogrenci(

 id serial primary key,

 ad varchar(20),

 soyad varchar(20),

 okul_no int,

 yas int,

 sinif int references sinif(id)

)

Öncelikle sınıf tablosunu oluşturduk ve öğrenci tablosunu oluştururken sınıf tablosundaki id sütununu, öğrenci tablosuna sınıf niteliği adı altında yabancı anahtar (foreign key) olarak atadık.

 Böylece her öğrencinin bir sınıfı oldu ancak sınıf için böyle bir kısıtlama koymadık. Yani 1'e N dediğimiz ilişkiyi oluşturduk. Şimdi tablolara veri ekleyip sorgularla ilişkiyi gösterelim. 

 Sınıf tablosu için veri

insert into sinif values (default, 1, 'A', 20),(default, 1, 'B', 19),(default, 2, 'A', 21)

            Öğrenci tablosu için veri

insert into ogrenci values 

(default, 'Ali', 'Turan', 10, 7, 1),

(default, 'Zeynep', 'Kara', 11, 7, 1),

(default, 'Ahmet', 'Çoban', 20, 7, 1),

(default, 'Elif', 'Elmas', 35, 7, 2)

        Şimdi 1-A sınıfındaki öğrencileri getirecek olan sorguyu yazıp çalıştıralım.

        select * from ogrenci where sinif in (select  id from sinif where sinif_no=1 and  sube='A')

        çalıştırdıktan sonra çıktımız şu şekilde olacaktır:

 

 

 

 –Postgresql'de tablo nasıl oluşturulur?

Postgresql'de diğer veritabanlarında da bulunan create, insert, update, delete, alter gibi ortak anahtar kelimeler vardır. Biz de bunları kullanarak aralarında one-to-one, one-to-many ve many-to-many ilişkisi bulunan tablolar oluşturacağız. 

 –Postgresl'de One-to-one (bire bir ilişkili) tablo oluşturma

Öncelikle one to one yani birebir ilişkinin ne olduğunu anlamamız gerekli. Veritabanımızda oluşturacağımız bir varlığa bağlı başka bir tablo varsa ve bu tablo sadece bir tane ise bu durumda ilişki birebir(one-to-one) ilişki olur. Buna örnek olarak her insanın bir kimliğe sahip olması ve bir kimliğin bir insana sahip olması verilebilir.

Veritabanında one to one(birebir) ilişkisi bulunan bir tablo oluşturmak için bir adet insan ve bir    adet kimlik varlığımız olsun. İnsan tablomuzda bulunacak özellikler; ad_soyad, boy, kilo, yaş ve cinsiyet nitelikleri. Kimlik tablosunda ise tc_kimlik_no, ad_soyad, anne_adı, baba_adı, dogum_tarihi gibi nitelikler bulunsun.

Bu durumda insan tablosunu oluşturacak kodları şu şekilde yazabiliriz:

create table insan(

insan_id int primary key,

ad_soyad varchar(50),

yaş int,

boy int,

kilo int

)

 

Sonrasında ise kimlik tablosunu yazalım.

 create table kimlik(

kimlik_id int primary key,

tc_kimlik_no int,

ad_soyad varchar(50),

anne_adi varchar(50),

baba_adi varchar(50),

dogum_tarihi date

)

 

 Bundan sonra ise iki tablo arasındaki ilişkiyi sağlamak için birbirilerine foreign key yani kendi primary keylerini vermemiz gerekiyor.

 alter table insan

add foreign key (insan_id) references kimlik(kimlik_id)

deferrable initially deferred

 

           ve aynı işlemi kimlik tablosu için de uyguluyoruz.

 alter table kimlik

add foreign key (kimlik_id) references insan(insan_id)

deferrable initially deferred

 Şimdi veritabanımıza ilk verimizi eklemeyi deneyelim.

  INSERT INTO public.insan(

insan_id, ad_soyad, "yaş", boy, kilo)

VALUES (1, 'Jale Çetin', 19, 169, 53);

INSERT INTO public.kimlik values (1,124567897,'Jale Çetin', 'MEDİHA', 'EROL', '1990-12-12')

 

  Şimdi de select ile kontrol edelim.

            select * from insan, kimlik

Burada kritik olan nokta ise verileri eklerken yapılacak olan insert sorguları her iki tablo için de aynı anda çalıştırılmalı, aksi durumda hata verir.

 

İkinci yöntem olarak:

Birinci tablonun primary key'i ikinci tabloya primary foreign key olarak verilir. Yani

alter table kimlik

add foreign key (kimlik_id) references insan(insan_id)

deferrable initially deferred 

  sorgusunu çalıştırmadan devam edebilirsiniz ve böylece insert yaparken aynı anda iki tablo için insert yapma zorunluluğunu ortadan kaldırırsınız.                         

 

 

 

            Lordz.io maden bug'ı ile altın hilesi 

  Lordz.io'da nasıl hızlıca altın kazanırsınız?